Skm en w zmodernizowane trakcyjne en ew infrastruktura elektryczne en tabor cztery w jeżdzą spot w zespoły serii do ramach zostały.

Skm en w zmodernizowane

Przedłużenie linii do Wejherowa

Do stacji Gdynia Chylonia pociągi elektryczne kursowały od 15 stycznia 1956, a do Wejherowa dotarły 31 grudnia 1957. Na odcinku od Gdyni Głównej pociągi SKM nie miały już wydzielonego torowiska i korzystały z linii dalekobieżnej.

Po 2013 planowana jest kompleksowa wymiana sieci trakcyjnej na nową.

Przyszłość

Euro 2012 i plan budowy nowej linii SKM w Trójmieście

W związku z ogłoszeniem planów przeprowadzenia Euro 2012 w planowanym stadionie w Gdańsku Letnicy powstała koncepcja budowy drugiej linii kolei miejskiej pod nazwą Pomorska Kolej Metropolitalna, która miałaby za zadanie połączenie nowego stadionu poprzez reanimowaną trasę do Nowego Portu z odbudowaną przedwojenną trasą do Kokoszek, łącznie z przystankiem w porcie lotniczym, a dalej istniejącą trasą Gdynia - Kościerzyna aż do lotniska w Kosakowie, planowanego do wykorzystania w ruchu cywilnym. Opublikowana została informacja o możliwości przyznania przez rząd pół miliarda złotych na sfinansowanie nowej linii.

• kombatanci
• głuchoniemi
• emeryci i renciści
• dzieci w wieku 4-7 lat
• uczniowie
• studenci
• doktoranci

Bezpieczeństwo i skrajnia

Bepieczeństwo

Zmodernizowane w ramach SPOT składy EN57, oraz część zmodernizowanych w mniejszym stopniu jednostek, posiada monitoring. Monitoring został też zainstalowany na stacjach i części przystanków.

Pasażer bez biletu może go kupić u kierownika pociągu. Tylko jeśli wsiadł przez pierwsze drzwi pierwszego wagonu. Wejście innymi skutkuje mandatem. Taki bilet jest droższy o opłatę dodatkową: 2.8 zł. Nie jest pobierana jeśli wsiadło się na stacji bez czynnego biletomatu po godzinach pracy kas lub bez kas i biletomatu.

SKM w Trójmieście posiada również własne jednostki Straży Ochrony Kolei, które wraz z policją patrolują perony i pojazdy.

Oprócz połączeń na trasie Gdańsk Główny - Wejherowo, SKM na mniejszą skalę obsługiwał lub obsługuje inne miasta województwa pomorskiego i województw sąsiednich. Obecnie pociągi SKM kursują również do Lęborka, Słupska i Tczewa. W poprzednich latach spółka wykonywała kursy m.in. do Malborka, Elbląga, Iławy, Smętowa, Laskowic Pomorskich, a także na lokalnej trasie Gdańsk Główny – Gdańsk Brzeźno, wcześniej do Gdańska Nowego Portu. Kursowanie na tej trasie zawieszono z powodu nierentowności.

Po II Wojnie Światowej, początki SKM

Powstanie SKM

Podczas odbudowy Gdańska i Gdyni ze zniszczeń wojennych, wraz z odbudową infrastruktury portowej i stoczniowej, ze względu na słabość komunikacji miejskiej i sprzyjające warunki geograficzno-urbanistyczne, podjęto decyzję o stworzeniu linii kolei miejskiej łączącej Trójmiasto.

Do końca 2011 zostaną zakończone prace przy systemie zdalnego sterowania ruchem kolejowym SRK, który umożliwi zwiększenie częstotliwości kursowania pociągów. Dyspozytorskie Centrum Sterowania całym ruchem na sieci SKM, znajdować się będzie w podziemiach Dworca Podmiejskiego na stacji Gdynia Główna.

Skrajnia na linii kolejowej 250

Linia kolejowa 250, na której zazwyczaj poruszają się składy SKM na trasie Gdańsk Główny - Rumia jest zaprojektowana i zbudowana z myślą o składach podmiejskich. Z tego względu łuki są bardziej ostre, skrajnia jest nieco mniejsza, a torowisko jest słabsze. Z tego względu po linii SKM nie mogą poruszać się ciężkie pociągi towarowe. Inne pociągi pasażerskie które w wyjątkowych sytuacjach, np. podczas remontów, jeżdżą po trasie podmiejskiej nie mogą osiągnąć dużej prędkości.

W ramach reparacji wojennych z Niemiec dostarczono do Polski elektryczne wagony berlińskiej S-Bahn, zasilane nietypowym na polskie warunki napięciem 800 V prądu stałego, za pomocą tzw. trzeciej szyny. Tabor ten stanowiły ET165, ET166 i ET167, które zostały wycofane z Berlina, przed bombardowaniem i znajdowały się na Dolnym Śląsku i Pomorzu. Było ich 189 szt., zwane były potocznie "Modrakami". Ze względu na nietypowość zasilania, wagony nie mogły zostać wykorzystane w zelektryfikowanym wcześniej warszawskim węźle kolejowym - wagony przeznaczono więc dla nowo budowanej linii w Trójmieście. Prace adaptacyjne przeprowadzono w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Gdańsku.

W 2007 SKM w Trójmieście przewiozła 40,5 mln pasażerów, co stanowiło ok. 16% całego ruchu wewnątrz aglomeracji. W 2008 dziennie przewożono około 130 tys. pasażerów, co dawało liczbę 47,5 mln pasażerów rocznie (19% całego ruchu wewnątrz Trójmiasta). Najmniejszą ilość pasażerów przewieziono w 2003r. - 35,4 mln. W 2011 roku przewieziono 38,5 mln osób - o ponad milion więcej niż rok wcześniej

W 1912 rozpoczęto budowę osobnych torów położonych wzdłuż linii kolejowej Gdańsk - Wejherowo, przeznaczonych do ruchu podmiejskiego na odcinku Gdańsk Główny - Sopot. W tym celu dokonano rozbiórki szeregu położonych na planowanych torach lub w ich sąsiedztwie budynków oraz dokonano przebudowy stacji. Prace jednak przerwał wybuch pierwszej wojny światowej.

W 1976 wprowadzono również do ruchu niewielką ilość czterowagonowych EN71.

Elektrowozownia w Gdyni Cisowej

Gdynia Cisowa jako stacja postojowa rozpoczęła swoją działalność pod koniec 1976, a jako zaplecze techniczne, wraz z elektrowozownią, od 1990. Zastąpiła dotychczasową lokomotywownię elektrycznych zespołów trakcyjnych w Gdyni Leszczynkach, dzieloną ze składami wagonowymi PKP. Stacja dysponuje grupą torów odstawczych, z semaforami wyjazdowymi skierowanymi w stronę przystanku osobowego Gdynia Cisowa i dalej Gdańska. Elektrowozownia dysponuje zapleczem technicznym w postaci hali z czterema kanałami krytymi o długości po 200 m każdy, na których mieszczą się po trzy rozczepione EZT serii EN57. Ponadto, przy grupie torów postojowych znajduje się jeszcze jeden, niekryty, kanał. Elektrowozownia posiada myjnię automatyczną i dwutorowy punkt czyszczenia składów.

Lata 70. XX wieku

Zmiana napięcia na 3000 V i wymiana taboru

Stare poniemieckie wagony ostatecznie wycofano 19 grudnia 1976 wraz z unifikacją systemów zasilania na linii SKM. Do eksploatacji na całej linii weszły wtedy zestawy trakcyjne EN57 oraz dysponujące znacznie większą mocą (lepsze przyśpieszanie) i dodatkową parą drzwi (3 pary na jednym boku każdego członu), umożliwiającą szybszą wymianę pasażerów, trójczłonowe EW58. Wykorzystywane są do dnia dzisiejszego. Zmiana napięcia pochłonęła całą roczną produkcję EN57 z 1976.

Spółka notuje zyski rzędu 2,5 mln rocznie wraz z subwencjami. W trójmiejskiej SKM nie są honorowane żadne bilety okresowe ani jednorazowe innych spółek PKP S.A. Kolej honoruje za to chipowe bilety metropolitalne, obowiązujące we wszystkich środkach komunikacji publicznej aglomeracji trójmiejskiej. W 2007 na przystankach SKM uruchomiono nowoczesne automaty do wydawania biletów.

24 czerwca 2005 ostatecznie zlikwidowano linię Gdańsk Główny - Gdańsk Nowy Port. O 18:55 odjechał ostatni pociąg z Gdańska Brzeźna. Przyczyną likwidacji tej linii była niska frekwencja, spowodowana konkurencją ze strony komunikacji miejskiej, a zwłaszcza tramwajów linii 10, 13 i 15

12 lutego 1993 do służby weszły dwie jednostki EW60 i pracowały do 2000, kiedy zostały odstawione do naprawy głównej. Jednakże zamiast wykonać naprawę dokonano kanibalizacji tych pojazdów wykorzystując wiele części do naprawy innych EZTów, szczególnie EW58. W 2005 oba pojazdy bardzo niekompletne sprzedano Kolejom Mazowieckim.

Kolej w Wolnym Mieście Gdańsk

W Wolnym Mieście Gdańsk połączenia kolejowe były realizowane przez Polskie Koleje Państwowe.

Lata 50. XX wieku

Pierwsza linia Gdańsk Główny - Gdańsk Nowy Port

Jako pierwszą do ruchu oddano lokalną linię Gdańsk Główny - Gdańsk Nowy Port, po której przed wojną kursowały pociągi z Pruszcza Gdańskiego przez Gdańsk Główny do Nowego Portu. Pomimo braku wykwalifikowanych kadr oraz problemów z zaopatrzeniem w urządzenia niezbędne do eksploatacji trakcji elektrycznej, linia rozpoczęła funkcjonowanie 4 marca 1951. W początkowych miesiącach funkcjonowania linii wykorzystywane były prostowniki odzyskane z okrętów podwodnych. Zainstalowana sieć trakcyjna przygotowana była od razu do późniejszego przejścia na standardowe napięcie 3000 V.

Peron podmiejski w Sopocie oraz jeden ze składów SKM jest scenerią teledysku do piosenki Polska zespołu Kult.

Dane podstawowe

Struktura własnościowa:

Lista prezesów PKP SKM w Trójmieście

• 2001-2006 - Mikołaj Segeń
• 2006-2009 - Andrzej Osipów
• od 2009 - Maciej Lignowski

Historia

Początki kolei w Gdańsku

Kolej dotarła do Gdańska 19 lipca 1852 w ramach budowy sieci połączeń Pruskiej Kolei Wschodniej. Początkowo kończyła się tu jedyna linia, z Tczewa. Linia w stronę Sopotu i Wejherowa została zbudowana w 1870 i łączyła Stargard Szczeciński z Gdańskiem. Obecnie są to linie 9 i 202. Ponadto z Gdańska Wrzeszcza odchodziła linia do Starej Piły a stamtąd dalej do Kartuz, oraz sieć kolei wąskotorowych.

Obecny

• EN57 (43 szt.)
• EN71 (14 szt.)
• EW58 (7 szt.)

Dawny

• EW90
• EW91
• EW92
• EW60

Sieć trakcyjna

Najstarsza sieć trakcyjna znajduje się na odcinku Gdańsk Główny - Sopot, na którym osprzęt sieciowy pochodzi z 1952. Najmłodszym odcinkiem jest Gdynia Chylonia - Rumia, na którym sieć pochodzi z 1976.

Początek XXI wieku

1 lipca 2001 powstała samodzielna spółka PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście Sp. z o.o, przejmując mienie, pracowników, zadania oraz tradycje Zakładu Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście.

15 grudnia 2002 lub w 2003 skrócono linię Gdańsk Główny - Gdańsk Nowy Port, do przystanku Gdańsk Brzeźno.

Trasa Wejherowo - Żarnowiec Elektrownia Jądrowa składała się z fragmentu linii Wejherowo - Garczegorze, wybudowanej na początku XX wieku, odbudowanej częściowo w latach 80. XX wieku i Rybno Kaszubskie - Żarnowiec - Elektrownia Jądrowa, wybudowanej specjalnie do obsługi budowanej Elektrowni Jądrowej w Żarnowcu. Linia powstała w czerwcu 1986 a pół roku później była zelektryfikowana. 30 maja 1992 zamknięto ruch pasażerski na odcinku Rybno - Żarnowiec Elektrownia Jądrowa 1 maja 2002 zamknięto ruch towarowy. Obecnie linia jest rozebrana. Ostani fragment tej trasy Wejherowo - Wejherowo Cementownia został zamknięty 17 listopada 2004.

Prace projektowe były nadzorowane przez wydzielone w 1947 z Ministerstwa Komunikacji Biuro Elektryfikacji Kolei. Pierwotny projekt SKM, opracowany przez prof. Romana Podoskiego, zakładał wykorzystanie istniejącego od XIX torowiska wspólnego z linią dalekobieżną. Do realizacji zatwierdzono jednak śmiały jak na ówczesne czasy projekt budowy wydzielonego torowiska dla kolei miejskiej na odcinku Gdańsk Główny - Gdynia Główna, opracowany przez Okręgową Dyrekcję Kolei Państwowych w Gdańsku, zarządzaną przez mgr inż. Zbigniewa Modlińskiego, późniejszego ministra komunikacji.

Działalność poboczna

PKP SKM w Trójmieście oprócz przewozów pasażerskich świadczy również inne usługi.

• 119 825 udziałów (47,8%) posiadają Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie.
• 56 605 udziałów (22,6%) posiada Skarb Państwa reprezentowany przez Ministra Finansów.
• 32 000 udziałów (12,8%) posiada Województwo Pomorskie.
• 24 000 udziałów (9,6%) posiada Gmina Miasta Gdańsk.
• 7 000 udziałów (2,8%) posiada Gmina Miasta Sopotu.
• 6 600 udziałów (2,6%) posiada Gmina Miasta Gdyni.
• 4 000 udziałów (1,6%) posiada Gmina Miejska Pruszcz Gdański.
• 400 udziałów (0,2%) posiada Gmina Miejska Rumia.

Spółka jest członkiem Związku Pracodawców Kolejowych.

Przebudowano też przystanek Sopot Kamienny Potok i Gdańsk Politechnika oraz stacje Gdynia Główna i Gdańsk Oliwa. W ramach modernizacji wstawiono windy, wymieniono krawędzie peronowe i położono kostkę brukową. Na stacji Gdynia Główna dodatkowo zamiast schodów do głównej hali dworca zrobiono niezbyt strome podejście i postawiono zadaszenie na peronie.

Bilety

W pociągach SKM honorowane są wyłącznie bilety na pociąg SKM oraz bilety metropolitalne. Bilety komunikacji miejskich z Gdańska, Gdyni i Wejherowa oraz bilety innych przewoźników kolejowych nie są ważne (z wyjątkiem ofert "Wspólny przejazd: trzy pociągi - jeden bilet" oraz "Bilet miesięczny imienny na przejazd pociągami SKM i Przewozów Regionalnych").

Infrastruktura

Tabor

W SKM jeżdzą Elektryczne Zespoły Trakcyjne serii EN57, EN71, EW58. Cztery EN57 zostały zmodernizowane w 2007, w ramach SPOT. Do maja 2012 zostanie zmodernizowanych kolejne 21 jednostek.

W styczniu 2007 w Trójmiejskiej SKM pojawiły się pierwsze elektroniczne automaty do sprzedaży biletów SKM. Początkowo automaty zostały zainstalowane na stacjach Gdańsk Główny, Gdańsk Oliwa, Sopot, Gdynia Główna oraz przystankach Gdańsk Zaspa, Sopot Kamienny Potok. Automaty te, w przeciwieństwie do automatów sprzedających napoje, przyjmują zarówno monety jak i banknoty. Obecnie na stacjach i przystankach SKM znajduje się 21 takich automatów.

Częstotliwość kursowania pociągów w szczycie przewozowym wynosi ok. 7 minut, a poza szczytem 15 minut. Taborem wykorzystywanym na linii SKM są głównie składy EN57 oraz EN71. W dni powszednie na trasę wyjeżdżają ponadto dwa składy EW58. Podstawowym fragmentem tras SKM jest linia 250 Gdańsk Główny - Rumia, która biegnie równolegle do linii "dalekobieżnej" 202 Gdańsk Główny - Stargard Szczeciński. To właśnie linią 250 kursuje zdecydowana większość pociągów SKM. Wyjątkiem są połączenia o nazwie Sprinter, które korzystają z torów dla pociągów dalekobieżnych zatrzymując się w Trójmieście tylko na stacjach Gdańsk Główny, Gdańsk Wrzeszcz, Gdańsk Oliwa, Sopot, Gdynia Główna, Gdynia Chylonia.

W listopadzie 2007 w ruchu zadebiutowały 4 EN57, odnowione w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Transport (SPOT), za około 18 mln zł. Jednostki te zostały zmodernizowane przez ZNTK "Mińsk Mazowiecki". Jednostka po przebudowie zwana jest turbojamnikiem, z powodu krótszych postojów na przystankach (dzięki przyspieszonej wymianie pasażerów po przebudowie wnętrza) i lepszemu przyspieszaniu (nowe silniki i system zasilania) - pociąg rozpędza się do 100 km/h w 30 sekund.

Stare składy SKM można obecnie zobaczyć: w Skansenie Parowozownii Kościerzyna i na stacji Gdynia Cisowa Postojowa.

Szybka Kolej Miejska łączy przede wszystkim Gdańsk, Sopot, Gdynię, Rumię, Redę i Wejherowo. W odczuwalnie mniejszym stopniu, Lębork, Słupsk, Pruszcz Gdański, Tczew i wsie w ich pobliżu. Jest jedynym w pełni wykształconym systemem SKM w Polsce. A także najstarszy w naszym kraju tego typu transportem publicznym.

Linie

Obecne

Na odcinku między Gdańskiem Głównym a Wejherowem, pociągi Sprinter poruszają się po torach dalekobieżnych i zatrzymują się tylko na stacjach z peronami dalekobieżnymi. Odciążając zwykłe pociągi SKM w godzinach szczytu. Kursy po torach podmiejskich mają charakter incydentalny i są związane z ewentualnymi utrudnieniami w ruchu dalekobieżnym. Po minięciu Wejherowa lub Gdańska, Sprinter zazwyczaj zatrzymuje się na wszystkich stacjach, zależy to jednak od rozkładu jazdy. Podróż pomiędzy Gdańskiem Głównym a Gdynią Główną trwa 24 minuty, czyli o 10 minut krócej niż w pozostałych pociągach SKM na tym odcinku. Do pokonujących większe odległości, różnica jest bardziej widoczna. Obecnie (stan na 27.12.2011), na odcinku Gdańsk Główny-Gdynia Główna, nie kursują pociągi Sprinter, a te jadące od strony Wejherowa kończą bieg na stacji Gdynia Główna. Spowodowane jest to remontem torów dalekobieżnych w wielu miejscach. Dla ułatwienia wyszukiwanie połączeń, godziny odjazdów Sprinterów w rozkładach jazdy na tle zwykłych składów są wyróżnione jaskrawymi kolorami: W stronę Wejherowa zielonym, w stronę Gdańska purpurowym. Ceny biletów na pociągi SKM Sprinter są takie same jak w pozostałych pociągach SKM.

W 1988 wprowadzono Elektroniczny System Kontroli Ruchu Pociągów (ESKD), dzięki któremu informacje o ruchu pociągów są przekazywane do dyspozytora. System ten umożliwił również budowę wyświetlaczy informujących podróżnych ile orientacyjnie minut minie do przyjazdu pociągu z danego kierunku.

Do lipca 2011 miała zakończyć się trwająca od września 2008 modernizacja taboru oraz modernizacja i rozbudowa infrastruktury. Całkowity koszt przedsięwzięcia szacowano na 342,6 mln zł brutto. W jej ramach planuje się powstanie nowego przystanku o roboczej nazwie Gdańsk Śródmieście (pod wiaduktem na al. Armii Krajowej), w obrębie nowego węzła komunikacyjnego. Inwestycja wydłuży linię SKM o 1,8 km. W czerwcu 2011r. SKM przyznało jednak, że terminowe oddanie linii do Gdańska Śródmieścia nie jest możliwe. Ponadto modernizacji zostaną poddane przystanki: Wrzeszcz, Żabianka, Gdynia Wzgórze św. Maksymiliana, Politechnika, Sopot, Sopot Wyścigi (z czego trzy ostatnie są lub zostały już zmodernizowane) które dodatkowo będą wyposażone w monitoring i ciekłokrystaliczne, elektroniczne tablice informacyjne.

22 grudnia 1997 oddano do użytku przystanek Gdynia Cisowa, przez co wydłużono część relacji z Gdyni Chyloni do Gdyni Cisowej.

PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście

PKP Szybka Kolej Miejska w Trójmieście – polskie przedsiębiorstwo transportowe, zarządzające wydzielonym systemem kolei miejskiej głównie na terenie aglomeracji gdańskiej. Część kursów łączy ją ze Słupskiem i wsiami między nimi, co de facto czyni go także przewoźnikiem regionalnym.

Bilet metropolitalny

Bilet metropolitalny jest to oferta Metropolitalnego Związku Komunikacyjnego Zatoki Gdańskiej. Bilet w zależności od wybranej opcji ważny jest w pojazdach komunikacji miejskiej wybranego miasta (łącznie z liniami przekraczającymi granice miasta) lub dodatkowo w pociągach Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście pomiędzy stacjami Cieplewo i Luzino włącznie.

Dawne

Linia Gdańsk Główny - Gdańsk Nowy Port to pierwsza linia SKM w Trójmieście. Linia powstała już w 1867 Linię zamknięto 24 czerwca 2005. Obecnie po części tej linii jeżdżą jeszcze pociągi towarowe.

Lata 90. XX wieku

W latach 90. nastąpił spadek liczby pasażerów w trójmiejskiej SKM. Jednakże SKM nadal pozostała podstawowym środkiem transportu publicznego, zwłaszcza pomiędzy Gdańskiem a Gdynią.

• udostępnianie dla przejazdów pociągów pasażerskich linii kolejowej nr 250;
• wypożyczanie posiadanego taboru (tabor SKM kursuje na terenie Warszawy);
• naprawy taboru kolejowego w swoich warsztatach;
• udzielanie miejsca na reklamy w gablotach na peronach, pociągach oraz reklamy całopociągowe;
• sprzedaży biletów innych firm w kasach i automatach.

• Historia SKM
• Z Archiwum Telewizji Gdańsk, odc. 25: Historia szybkiej kolei miejskiej

Przedłużenie linii do Gdyni Głównej

Do Gdyni Głównej linię SKM przedłużono 22 lipca 1953, lecz do 1 maja 1954 na odcinku od stacji Orłowo funkcjonował jeden tor. Także w 1953 powstał budynek elektrowozowni w Gdyni Chyloni, jednak elektryfikacja torów do elektrowozowni nastąpiła dopiero dwa lata później - do tego czasu do manewrów niezbędna była lokomotywa parowa.

Druga linia Gdańsk Główny - Sopot

2 stycznia 1952, uruchomiono regularne pociągi elektryczne na trasie do Sopotu, na odcinku od stacji Wrzeszcz na linii jednotorowej. 15 maja 1952 drugi tor sięgał stacji Oliwa, a 22 czerwca ruch na całej ówczesnej linii odbywał się po obu torach. Aż do 1953, ze względu na opóźnienia w dostawach brytyjskiego wyposażenia podstacji elektrycznych, odcinek ten zasilano z wykorzystaniem podstacji przeznaczonej dla gdańskich tramwajów, oraz elementów z odzysku, a także wypożyczonych.

Lata 80. XX wieku

W 1981 zelektryfikowano odcinek wydzielonego torowiska pomiędzy Gdynią Główną a Chylonią, a ostatni jak dotąd odcinek wydzielony z sieci PKP - od Chyloni do Rumi oddano do użytku w 1985.

Lata 60. XX wieku

W połowie lat 60. z usług SKM korzystało ponad 250 tys. osób dziennie. Problemem była ograniczona przepustowość linii, brak części zamiennych oraz malejąca liczba sprawnych poniemieckich składów dostosowanych do trakcji 800 V, których eksploatacja była przewidywana na 10 lat. W związku z tym podjęto decyzję o podziale trasy na dwa odcinki na przystanku Gdynia Stocznia. Odcinek do Wejherowa 20 października 1969 został przełączony na standardowe zasilanie 3000 V, dzięki czemu można było wprowadzić młodsze, trójwagonowe zestawy trakcyjne serii EN57, a starym pojazdom skrócić trasę o kilkanaście kilometrów. Wadą tego rozwiązania była konieczność przesiadki pasażerów na przystanku Gdynia Stocznia. Z kolei częstotliwość kursowania zwiększono dzięki zainstalowaniu w 1968 samoczynnej blokady liniowej, umożliwiającej takt sięgający 3 minut. W 1970 rozbudowano ponadto podstacje elektryczne, aby obsłużyć większy ruch pociągów.

Funkcję pomocniczą w zakresie drobnych napraw oraz czyszczenia składów pełni także grupa torów odstawczych w Wejherowie z krytą, dwutorową halą.

Siedziba SKM

Kompleks SKM mieści się pomiędzy przystankami: Gdynia Cisowa oraz Rumia Janowo; posiada dwa własne przystanki służbowe, jeden w kierunku Gdyni Głównej i Gdańska, drugi w kierunku Rumi i Wejherowa.

Uprawnieni do ulgi 50%

SKM w kulturze

Pociąg SKM pojawia się w piosence o Wejherowie: